გულისრევა – ქრონიკულად და სტატიკურად

e8100b0fddc66e74e2da53f9bbbf0cfb-1სარტრის “გულისრევა” წაგიკითხავთ? მე – არა. მარტო ის ვიცი, რომ ფილოსოფიურ-ავტობიოგრფიული რამეა. ჩემი მეგობარი კითხულობს (მეორედ) და დღეს ვახსენეთ, სამსახურს რომ მოვრჩით და სახლისკენ მივჩაქჩაქებდით.

თუმცა სარტრი მარტო ამის გამო არ გამხსენებია. სიტყვა – “გულისრევა” მომწონს. კარგად გამოითქმის და ისეთ რაღაცებს გამოხატავს, რასაც ვერ ვხსნი. საერთოდაც, ხშირად მერევა გული. უფრო სწორად, ვგრძნობ რომ მერევა და ეს სიტყვა სულ თავში მიტრიალებს: გულისრევა.. გულისრევა.. გულისრევა.. ამ დროს სიგარეტს ვაქრობ და სამარშრუტო ტაქსიში ავდივარ. ადგილს ვერ ვპოულობ. ფეხზე ვდგავარ. გულისრევა.. გულისრევა.. მძღოლი ამუხრუჭებს. რადიოს რთავს. რომელიღაც საინფორმაციოში გვარამიასა და ბურჭულაძეზე კამათობენ. გულისრევა.. გულისრევა..გულისრევა.. მძღოლი ამით არ კმაყოფილდება და დარდიმანდებზე გადადის (როგორ მძულს ეს სიტყვა). გულისრევა.. გულისრევა..გულისრევა.. როგორც იქნა, ადგილი თავისუფლდება. ვჯდები. ფანჯარას ოდნავ ვაღებ და გარეთ ვიყურები. თვალში კედლებზე გაკრული საარჩევნო პლაკატები მხვდება (როგორ მძულს ეს მახინჯი ფასადები). გულისრევა.. გულისრევა..გულისრევა.. მარშუტში საშინელი სუნია. ნაღმებივით ალაგ-ალაგ ამომხტარი საცობები მაგიჟებს. მძღოლი პერიოდულად ამუხრუჭებს (როგორ მძულს მუხრუჭი). გულისრევა.. გულისრევა.. გულისრევა.. მკვდარივით ვეშვები ასფალტზე. ჩემი კიმონოს გრძელი ტოტები კარების სახელურს ედება. უხერხულად ვიშმუშნები. ჩემს უკან ქალი ცხვირს იბზუებს და ცდილობს გადამასწროს (როგორ მძულს უხერხულობა). გულისრევა.. გულისრევა.. გულისრევა..

სახლისკენ მივდივარ. გარეუბნის სუფთა ჰაერი გულისრევას ფანტავს. უკვე სახლში ვარ. აქ კარგია. ფეხზე ვიხდი და აულაგებელ საწოლზე ვემხობი. თვალს ვახელ და ოთახის კედლები ტრიალს იწყებს. ტელეფონი თავს მახსენებს. ადგომა და ჭამა მინდა, მაგარამ გულისრევაც თავს მახსენებს. მის გასაფანტად ფბზე შევდივარ. ერთ-ორ შეტყობინებას გულგრილად ვუყურებ და კედელს ვსქროლავ: “ზოდიაქოს ნიშნებმა ადგილი შეიცვალეს”, დამიბრუნეთ ჩემი მერწყული”, “ახლა რა ვუყო კუროს ტატუს”, “დღეს ჩემმა ფისომ შპალერი დაჩხაპნა (კომენტარი: “საყვარელი)”, “მეჭიაურის დიდებული პოლიტიკური კარიერა დასრულდა”, “უნდა მოგიყვეთ: დღეს გაჩერებაზე….” და აქვე – ლამაზი გოგოების ლამაზი სხეულების ნავარჯიშები ნაწილების ახლო ხედები, ოდნავ ლამაზი გოგოების ოდნავ ლამაზი სხეულების ოდნავ ნავარჯიშები ნაწილების შორი ხედები, ჰიპსტერა ტიპების გრძელი წვერები, ინტელექტუალების გრძელი ენები, ოჯახის ქალების დაღლილი ხელები, პირველად შეყვარებული თინეიჯერების ცრემლები, რთული შემთხვევების ტოტალიზატორის “გასხმული” ბილეთები და სადღაც კედლის რომელიღაც წერტილში სარტრიც კი მხვდება თვალში: გულისრევა.. გულისრევა.. გულისრევა..

ერთ დღესაც მე აუცილებლად მექნება სინათლის სიჩქარით მოძრავი კუბიკი და თავს დავაღწევ (ხოლმე) ისეთ ოდიოზურ მოვლენებს, როგორიც არჩევნები, საყოველთაო მოწყენილობა და ქრონიკული გულისრევაა.