ნასვამის პოსტების ტრილოგია. N-2

როგორ გგონია,
როდის ვარ ბედნიერი,
როცა ღვინოს ვსვამ?
შენ ცდები,
ისევე როგორც მე შევცდი
როცა მეგონა რომ
სიყვარული ყველა
არაპროპორციული აზრების გარეშე
ბედნიერებას მომიტანდა.
როცა მინდოდა
უბრალოდ მყვარებოდა
და მჯეროდა,
ეს იქნებოდა ბედნიერება.
ახლა წვიმაა,
ეს ყველაზე ბანალური ამინდი რომანტიკოსებისთვის,
ბანალური რომანტიკოსებისთვის
და არაფერია ამაში რომანტიკული
რადგან ნესტში ვიხრჩობით
მთელი ქალაქი ნესტში იხრჩობა
ნესტი სევდას გავს
ტანსაცმლის ქსოვილებში ჯდება
ტვინის ქსოვილებში ჯდება
გულის ძარღვებშიც ჯდება
(არც კი ვიცი,
აქვს თუ არა გულს ძარღვები,
ბიოლოგია არასდროს მისწავლია)
და ჯდება ქსელებში
სოციალურში
ათასგვარი ლინკებით
და ლექსის სტრიქონებით
ან გაწუწული კატების
და ქოლგებიანი გოგოების ფოტოებით.
მხოლოდ სისველე ვერ ატანს
ანუ ის, რითიც შევიგრძნობთ წვიმას
როგორც სევდას
ყველაზე ბანალურ განცდას კაცობრიობი ისტორიაში.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s