ნასვამი პოსტების ტრილოგია. N-1

ზოგჯერ წარმოიდგენ
როგორ აღებ ფანჯარას
და ღამის პერანგის ამარა
ჩაუვლი შენს ქვემოთ
ოთხ სართულს.
ამ დროს ისეთი განცდა გაქვს,
როგორც ლიფტში
მეთექვსმეტე სართულიდან რომ უცებ მოწყდება.
მერე რა,
იმდენად მხდალი ხარ, ამას ვერასდროს გააკეთებ.
შენ სიმღერებს უნდა უსმინო
შენ ლექსები უნდა იკითხო
შენ უნდა იკითხო წიგნები
თვითმკვლელი ქალების
და კაცებისაც,
რადგან ისინი ბევრად მეტნი არიან
როგორც ყოველთვის.

შენ იმისთვის დაიბადე,
მარად შეწუხებული რომ იყო,
გიყვარდეს და უბედური იყო
არ გიყვარდეს და ცარიელი იყო.
გიყვარდეს შემოდგომა
და ვერასოდეს წახვიდე ტყეში
გიყვარდეს წვიმა და მაინც ჩემი ფეხები.
რადგან სისველის გეშინია,
განსაკუთრებით საწოლში.

შენ იმისთვის დაიბადე
რომ ხანდახან,
როცა ორ ჭიქა ღვინოს მოიპარავ
და დედის უჩუმრად დალევ,
ფანჯარა გამოაღო
და უსმენდე ერთსა და იმავე მელოდიას,
გარეთ კი წვიმდეს
შუქნიშანს დევები აფსამდნენ
ოთახში ჭინკები დადიოდნენ
შენ პაულ ცელანს კითხულობდე
კითხულობდე
კითხულობდე
და ვერაფერს იგებდე,
რადგან
შენ იმისთვის დაიბადე
რომ გიყვარდეს და მაინც ჩემი ფეხები.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s