ბრინჯის მარცვლების პოსტი

ყოველთვის, როცა დაბნეული ვარ,

თავში ერთი სიტყვა “ბრინჯი” მიტრიალებს.

წარმოვიდგენ ხოლმე, რომ ჩვეულებრივი ბრინჯის მარცვლები ვარ,

ტროტუარზე მიმოფანტული…

მერე მოდიან ადამიანები, სარგებლობენ ჩემი დაბნეულობით

და ცდილობენ, რაც შეიძლება ბევრი ხორცი ამომკენკონ.

ტანში თავიანთ გრძელ ცხვირებს მიკაკუნებენ

და მე ვგრძნობ მათი სხეულის ტემპერატურას.

ის არასოდეს ჭარბობს ნორმალურს…

ყოველთვის, როცა დედაჩემს მაგიდაზე ბრინჯი ებნევა,

ჩემი თავი მახსენდება

და ვუცდი, როდის მოვლენ ფრინველები

და თავიანთი გრძელი ნისკარტებით ამკენკავენ მაგიდის

თეთრი გადასაფარებლიდან.

მე მადლობელი ვარ მათი.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s