“სახლის ფანჯრები არასოდეს იღება სასურველ მხარეს”

ხედი ყოველთვის მოსაწყენია,

თუ საღამოა და მზე ჩადის

და მისი უიმედო სხივები

ფანჯრის რაფაზე დაზოზინებს.

ხედი ყოველთვის მოსაწყენია,

თუ 24 წლის ხარ

და საქართველოში ცხოვრობ…

თუ მხოლოდ ფილმებია შენი ცხოვრება

და ღამ-ღამობით ფანჯარაზე ჯდომა.

(საით მიფრინავთ, მერცხლები?

ჯერ კიდევ ღია აქვთ მეზობლებს ფანჯრები…

თქვენც მშიშრები ხართ, ჩვენსავით.

ასე გიბრძანეს, – როცა აცივდება,

უნდა გაიძურწოთ

და თქვენს ტალახიან ბუდეს

მეზობლის ცელქი ბიჭი დაანგრევს ჯოხით

(თუ მიწვდა) )

ქუჩა ყოველთვის მოსაწყენია,

როცა ჯიბეებში ხელებჩაწყობილი მიუყვები

გარეუბნის ახლადდაგებულ ასფალტს.

გაგვიმართლა,

აქ ჯერ კიდევ ცოტა მანქანაა და ნაკლები საწვავის სუნიც.

ქუჩა ყოველთვის მოსაწყენია,

როცა ქარია და ფოთლები აღარ ასხია ხეებს

და შენ ცდილობ, გაჩერებაზე ავტობუსს მიუსწრო,

რომელიც საათში ერთხელ დადის…

მე არ მიყვარს ნაცნობი ადგილები,

სადაც ერთდროს შეყვარებული დავდიოდი

და მერე იერსახე შეუცვალეს,

ხეები მოჭრეს და შენობები ჩადგეს…

შენობები ყოველთვის მოსაწყენია,

თუ იქ არავინ გეგულება

და მისი ჩაბნელებული ფანჯრები

საშინელებათა ფილმებს გახსენებს…

გაიქეცი!

ჩქარა გაიქეცი!

თორემ, მოწყენილობა მოგეპარება

და ქუჩაში ნაპოვნი პოლიეთილენის პარკით

მოგახრჩობს.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s